Want somber is ook maar stom

Gisteravond voelde ik me somber.
Had die dag ruzie gehad, ook weer goedgemaakt.
Was moe, had last van horrormonen.
En last but not least werd ik ergens online door getriggerd.

Dit uitte zich in sombere gevoelens en niet constructieve gedachten.
Het gevoel er niet toe te doen, dat niemand om me geeft.
Ik kwam in een hersengroef terecht waar ik liever niet rondwandel.
Zo eentje waar niet veel goeds van kan komen.
Ben in bed gekropen met hoop op beter.

Een goede nachtrust kan wonderen verrichten

Onrustig geslapen.
Maar werd wel vastberaden wakker om er een fijne dag van te maken.
Of ik het nou zo zou ervaren of niet, fake it till you make it zeggen ze weleens.

Dus ik rol mijn bed uit (ja zwanger he…rollen rollen rollen.)
Zet de droger aan.
Zet koffie die ik vervolgens rustig in bed opdrink.
Na een fijn ontbijtje hoppa onder de douche en me uitgebreid inzepen en tutten.
Vervolgens mezelf in nog warme kleding vers uit de droger gehuld.
En met zorg haar en make-up gedaan.

De kleine dingen maken het verschil

Het zijn van die kleine dingen.
Maar toch zijn het de kleine dingen die iets van verschil kunnen maken.
Door de ochtend goed voor mezelf te zorgen had ik best een fijn begin.
Niet direct lang op mobiel of bankhangen, gewoon eerst even aandacht voor mezelf.

Maar oke, en nu dan…
Had deze dag geen verplichtingen.
Was bang dat als ik te uitgebreid zou lummelen het sombere gevoel ook te makkelijk weer aan de oppervlakte zou komen.
Ik ging op zoek naar afleiding.

Op zoek naar afleiding

Deze afleiding heb ik gevonden door met de hond op visite te gaan bij mijn schoonmoeder en haar vriend.
Een kopje thee en bitterkoekjes.
Het was gezellig.
Precies even de afleiding buiten de deur die ik zocht.

Ik merk dat ik het nodig heb met regelmaat ook onder de mensen te zijn.
Juist als ik tegen somberheid aanhang heb ik de neiging me af te gaan zonderen.
Als ik daaraan toegeef wordt het sombere gevoel alleen maar erger.
Morgen heb ik afgesproken met een vriendin.
Ik blijf vechten.
En goed voor mezelf zorgen is in dit gevecht het beste wapen.

Zelfzorg is geen magische kracht

Niet dat die zelfzorg alle problemen zomaar laat verdwijnen.
Was het maar zo simpel.
Maar het niet doen maakt het zoiezo erger.
Dus hoppa bommetjes positiviteit.

Wat is jou favoriete bommetje positiviteit?
Jouw zelfzorgmomentje dat je dag fijner of makkelijker maakt?

Stinkerd

Ik heb zelf iets met geur.
Daarom hielpen voor mij de geur van verse koffie, mijn favoriete douchezeepjes, warme versgewassen geurende kleding uit de droger, en het afmaken met een fijn parfummetje mij enorm.
Dit heb ik vooral sinds ik zwanger ben.
Raar voedsel? mwah… een geurtjesverslaving? yep.

Maargoed, zo heeft iedereen iets wat net dat beetje extra helpt om weer iets makkelijker uit een donker gat te kruipen.
Een prikkel, of misschien juist ontprikkelen.
Zelfzorg kan een heel persoonlijk iets zijn.
Het is even zoeken wat voor jou werkt.

Bergen verzetten

Vanavond weer naar de samen bevallen cursus met mijn man.
Mijn energie voor de dag is nu eigenlijk wel op.
Heb voor mijn gevoel bergen verzet.
Al is het maar door alleen positieve dingen toe te laten en de negatieve gedachten te parkeren in een potje hier ver vandaan.
Het zuigt energie.

Natuurlijk mogen negatieve gevoelens er ook zijn (zo af en toe).
Het is niet altijd happy happy joy joy.
Maar vandaag heb ik geknokt voor blije dingen.
Iets wat ik morgen ook weer zal doen.
Want somber is ook maar stom.

 

Bron afbeelding: Pexels


Geef een reactie