Schijt aan zelfzorg

Afgelopen weekend had ik schijt aan zelfzorg.
Mijn aandacht ging naar andere prioriteiten.
Lief voor mezelf zijn en voldoende rust stonden niet hoog op mijn lijstje.
Niet slim!!
Heb daar de prijs voor mogen betalen.

Vrijdag, het begin was goed

Op vrijdag begon ik goed.
Wist dat er een druk weekend op me stond te wachten dus heb mijn rust zoveel mogelijk genomen.
Wel wat voorbereidingen getroffen maar geen grenzen daarin overschreden.
In de avond lekker thuisgebleven.
Prima zelfzorg.

Zaterdag, wat heb ik me laten gaan

Maar och zaterdag… wat heb ik me laten gaan.
Ik had deze dag wat mensen uitgenodigd voor een babyshower.
Ze kwamen pas in de middag en ik was zo nerveus dat ik ging huishouden alsof ik niet met een dikke zwangere buik rondloop.
Mijn man had de vloer gezogen maar  ik zag nog vuil dus zodra hij weg was heb ik het overgedaan.
Was op dreef en hele huis gesopt en gedweild tot ik een klein beetje tevreden was.

Nog wat tijd over om mijn uiterlijk op orde te brengen.
Dus hoppa leuk outfitje, makeupje, luchtje, laatste punten op de i voor een leuk feestje.
Ik zat net uitgeput zwetend op de bank toen de bel ging.
Tijd om de perfecte gastvrouw te zijn!!

Een feestje…genieten verdomme!!

Het feestje was leuk.
Maar merkte door mijn hoge verwachtingen aan mezelf dat ik moeite had om vrij te genieten.
Toen ooknog een van de gasten voor mij onwenselijk gedrag ging vertonen, want het ging een andere kant op dan ik had verwacht, voelde ik een flinke hap blijdschap wegstromen.
Diegene heeft opzich niet veel verkeerd gedaan, ze ging gewoon heel erg veel praten en het gesprek bepalen en hoorde het niet als ik wat zei.

Ik ga er vanuit dat het niet opzettelijk was.
Maar ik had al zo erg mijn energie verbruikt dat ik niet de veerkracht had het langs me heen te laten gaan of om assertief te reageren.

Dan me maar op de blauwe hapjes storten.
Ik heb me behoorlijk lopen vullen met cakejes, jellybeans, chipjes, en sapjes.
Het is totaal niet erg om te snoepen, maar vanuit frustratie is het een beetje jammer.
Uiteindelijk is het feestje nog best gezellig geworden.
Ik ben behoorlijk in de watten gelegd.

Toen de gasten weg waren had ik nogsteeds onrust in me en wou zoefzoeff opruimen.
Mijn lichaam stak daar een stokje voor en ik kreeg last van een spier in mijn bips.
“Hup met die kont op de bank en er niet meer afkomen!!” Leek mijn lichaam te willen zeggen.
Ik zou eigenlijk die avond met mijn man naar een spellenavond gaan maar hij heeft afgebeld.
Gelukkig maar want hij had me naar huis mogen tillen als we waren gegaan.
Mijn lichaam liet duidelijk weten dat het welletjes was.

Zondag, de genadeslag

Toen ik op zondag mijn bed uit kwam had ik ook wel wat spierpijn.
Maar overdag was bij ons een spellendag dat wat mensen langskwamen om pathfinder te spelen dus hoefde iedergeval nog niet te reizen.
Het huis zag er ook nog goed uit dus hoefde ook niet veel kwa huishouden te gebeuren.

Tot dan zat het kwa zelfzorg best goed.
Maar och, weer die hapjes op tafel.
En had zo een dag dat ik me niet kon inhouden.
Weer dus wat te veel gesnoept, oei.
Dat wetende dag ik smiddags naar een verjaardag zou gaan.
En hoppa daar ging het snoepen verder.
Taaaart, chippieeees, gevuld eitjeeee.
En savonds aan de patattekes!!

Nogmaals, snoepen is niet erg.
Teveel snoepen kan ook wel een keertje.
Maar twee dagen achter mekaar dat doen was niet het slimste idee.
Ach, het is gerust dom te noemen.

Dus weer zag mijn lichaam kans om eens even flink op me te mopperen.
“watnou schijt aan zelfzorg!! Als je slecht voor jezelf zorgt wordt ik boos hoor!!”
Ik had de hele verjaardag op een plastic stoeltje gezeten waardoor mijn spieren niet zo blij waren.
Eenmaal thuis ging ik me beroerd voelen… moe en beroerd.
Mijn lichaam gooide de patatjes en dergelijke eruit.
“Hop een glas water en je bed in!!”, “en morgen zorg je verdomme wel voor jezelf!!”

Maandag, het terugpakken van zelfzorg

Ik heb naar mijn lichaam geluisterd.
De volgende dag veel water gedronken en gezond gegeten.
Even niet meer oordelen, mijn rust genomen.
Geen grenzen overschreden, zacht naar mezelf geweest.
In de avond lekker gaan wandelen met de hond en met mijn man.
Op een bankje gaan zitten en gezond gepicknicked.

Savonds moe maar tevreden.
Zelfzorg is zo belangrijk.
Als je er schijt aan hebt kan zich dat behoorlijk tegen je keren.

Dit werkt ook de andere kant op,
Langere tijd goed voor jezelf zorgen kan je leven op meerdere manieren verrijken.

Ik heb mijn lesje wel geleerd,
ik ga weer werken aan een goede zelfzorg!!

En daar ook de juiste prioriteiten in stellen.



Een gedachte over “Schijt aan zelfzorg”

Geef een reactie